this-is-time-to-worry

this is time to worry

Dec 05 2018 08:29:41 AM

எப்போது பார்த்தாலும் கவலையாக இருக்கிறது. கவலைப்படக் கூடாது என்று நினைத்தாலும் முடியவில்லை. மனதைக் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை. தூக்கம் வருவதில்லை. தனிமையில் இருக்கும் ஒவ்வொரு கணமும் அது என்னை வாட்டி
வதைக்கிறது என்று சொல்பவரா நீங்கள்?

இதைப் படியுங்கள்

உங்கள் பிரச்னை என்ன? கவலைகளை ஒழிக்க வேண்டும். ஆனால் அது முடியவில்லை. அதுதானே.

கவலை என்பது இறந்த காலம் அல்லது எதிர்காலம் பற்றிய ஒரு எண்ணத் தொகுப்பு. நிகழ்காலத்தில் கவலை இல்லை. நிகழ்காலத்தில் இருப்பது வெறும் செயல்தானே தவிர எண்ணங்கள் இல்லை. ஒரு திருமண வீட்டில் அவசர கதியில் ஓடிக் கொண்டிருக்கும் பெண்ணின் அப்பாவின் மனதில் அவர் வாங்கிய கடன் ஓடிக் கொண்டிருக்கும். "எப்படிக் கட்டப் போகிறோம்? நாம் கேட்ட இடம்... போட்ட லோன்.. எல்லாமே கிடைத்து விடுமா?
இதுவரை கடனே வாங்கியதில்லை. வாங்கி இருந்தாலும் இவ்வளவு பெரிய தொகை வாங்கியதில்லை" என்று இப்படியாக அவரது மனதில் சிந்தனைகள் ஓடிக் கொண்டிருந்தாலும், "வாங்க சார்... பயணம் எல்லாம் சுகமாக இருந்ததா?
மண்டபத்தைக் கண்டுபிடிக்க கஷ்டம் இல்லையே? இருந்து சாப்பிட்டுத்தான் போகணும்" என்று இன்முகத்துடன் விருந்தினரை வரவேற்பார். விருந்தினரை வரவேற்கும் அவரது செயல்தான் நிகழ்காலம். அதில் கவலை இல்லை.

ஆக கவலை என்பது எண்ணத்தில் இருக்கிறது. அது எந்நேரமும் வேலை செய்தால்தான் நமக்குப் பிரச்னை. அதற்கென்று ஒரு நேரம் ஒதுக்கி விட்டால்...ஆமாம் கவலைப்படுவதற்கென்றே தினமும் ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்தை ஒதுக்கி விடுங்கள்.

ஒதுக்கினால் சரியாகப் போய் விடுமா?

எதற்காகக் கவலைப்படுகிறோமோ அது நிஜத்தில் நிறைவேறினால் மட்டுமே நிரந்தரமாகத் தீரும். ஆனால் நிஜத்தில் நிறைவேறுவதற்குள் நமக்குள் ஏற்படும் பதற்ற நிலையை (உளவியலில் இதை anxiety என்பார்கள்) தூக்கமின்மையை என்ன செய்வது?

பதற்ற நிலையும் தூக்கமின்மையும் உற்சாகமற்ற முகமும் மனமும் நம்மை செயல்பட விடாமல் தடுத்துக் கொண்டே இருக்கும். செயல்பாடுகளில் ஏற்படும் கோளாறு, நிறைவேற்ற வேண்டிய கடமைகளை நிறைவேற்ற விடாமல் தடுக்கும்.  எனவே இலக்கை அடைவது வரையில் அது தொடர்பான கவலையை நீக்கி விட்டு, அதை அடைவதற்கான செயலில்
எப்படி இறங்குவது? அதற்கான வழிதான், கவலைப்படுவதற்கென்றே ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்தை ஒதுக்குவது.

பென்சில்வேனியாவில் உள்ள பென் ஸ்டேட் என்ற பல்கலைக்கழகம், இது தொடர்பாக ஒரு ஆராய்ச்சியை மேற்கொண்டது. கவலைப்படும் நபர்களைப் பொறுக்கி எடுத்து, அவர்களை இரு பிரிவாகப் பிரித்தார்கள். ஒரு பிரிவினரிடம் "நீங்கள் எப்போதும் போல நேரம் காலமில்லாமல் கவலைப்படலாம்" என்று கூறினர். இன்னொரு பிரிவினரிடம் "தினமும்
அரைமணி நேரம் மட்டும் கவலைப்படுங்கள். அது எந்த நேரம் என தீர்மானித்துக் கொள்ளுங்கள். ஆனால் அந்த நேரம் நீங்கள் இரவுக்குப் படுக்கைக்குப் போகும் நேரமாக இருக்க வேண்டாம்" என்று சொன்னார்கள். சிறிது நாட்கள் கழித்து, 'குறிப்பிட்ட நேரத்தில் கவலைப்பட்ட' பிரிவைச் சேர்ந்தவர்களுக்கு கவலைகள் பெரும்பாலும் குறைந்திருந்தன. 

ஆக நீங்கள் தினமும் மாலை 7 மணியில் இருந்து ஏழரை வரை கவலைப்படலாம் என இப்படி ஏதாவது ஒரு நேரத்தை ஒதுக்குங்கள். அந்த நேரத்தில் அந்த நாளில் வந்த கவலைகள், நெடுநாளாக நீடித்திருக்கும் கவலைகள் போன்ற அனைத்துக் கவலைகளையும் ஒருசேரப் படுங்கள். மறக்காமல் கடிகாரத்தில் அலாரம் வைத்துக் கொள்ளுங்கள். அரை
மணி நேரம் முடிந்ததும், அலாரம் அடிக்கும். உடனடியாக கவலைகளுக்குக் கதவை அடைத்து விட்டு, அடுத்த வேலையைப் பார்க்கப் போய்விடுங்கள். ஒதுக்கிய நேரம் தவிர வேறு ஏதாவது ஒரு நேரத்தில் கவலை வந்தால், ஏழு மணிக்குப் பார்க்கலாம் என்று அந்தக் கவலையை அனுப்பி விடுங்கள்.

இப்படிச் செய்தால்

கவலைகள் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ஒழியும். 
கவலைகளை நிரந்தரமாகத் தீர்க்க என்ன செய்யலாம் என்ற வழி கிடைக்கும். அந்த வழியைச் செயல்படுத்த
தொடங்குவீர்கள். 
தேவையற்ற நிறைவேறவே நிறைவேறாத கவலைகள் எது என்று உங்களுக்குத் தெரியும். அந்தக் கவலைகளால் எந்தப்
பயனுமில்லை என அறிந்து, அதை நிறுத்துவீர்கள்.
தூக்கம் வரும், பதற்றம் தணியும்...

முயற்சித்துப் பாருங்கள்.

- மனோலயன்

Advertisement :
comments

Feedback